‫یکی از آشناهای خون‌آشامم ‫جدیداً تو همسایگیم زندگی می‌کنه.
‫وقتی بهش عادت کنی خون خوردن ‫از تو بطری هم زیاد بد نیست ها.
‫البته که مستقیم خوردن خونِ ‫دختر جوونی رو ترجیح می‌دم.
‫«الی»، به ذهنت خطور کرده که ‫شاید این‌جوری خالی کردن یخچال مردم
‫O ملایم ‫AB غنی ‫A سبک
‫یه خورده بی‌ادبی باشه؟
‫راست می‌گی.
‫نباید این همه سربارت باشم.
‫B لذیذ
‫نه نگاه کن، اگه کار همیشگیت نشه ‫من هم موردی ندارم.
‫خیلی‌خب، پس من می‌رم شکار!
‫صبر کن.
‫چرا؟
‫تو صد سال خواب بودی.
‫نگرانم آمادگیش رو نداشته باشی.
‫تقدیم به تمام پارسی زبانان جهان
‫ارائه‌ای از تیم ترجمۀ دنیای انیمه ‫@AWSub
‫مترجم: ‫A . R . B
‫قسمت 5
‫آشپزی خون‌آشام
‫چیزی نمی‌شه.
‫زیاده‌روی نمی‌کنم.
‫اینجا شهر آرومیه.
‫اگه یکی پاشه ملت رو گاز بگیره ‫سروصداش بلند می‌شه.
‫از این به بعد اندازۀ تو هم ‫اینترنتی سفارش می‌دم.
‫می‌خوای با اون بخریش؟
‫آره.
‫اما اون‌جوری دیگه خبری از کِیف پیدا کردن ‫دختری که دلت می‌خواد نیست.
‫به‌شخصه بسته به حال‌وهوام ‫براساس رنگ مو و پوست
‫یا شخصیت‌شون انتخاب‌ می‌کنم‌شون.
‫اینترنتی هم می‌شه چیزی که ‫دوست داری رو سفارش بدی.
‫اما اون‌ها ناز نیستن.
‫بهونه‌گیر
‫پس خودم یه‌کدومش رو انتخاب می‌کنه.
‫گروه خونی یا طعم خاصی هست ‫که ترجیح بدی؟
‫مهم صورت طرفه!
‫پس این «خون زیبارویان» چطوره؟
‫خون زیبارویان
‫ما پیش از استخراج خون با استفاده از ‫روش توسعه یافته مختص همین منظور ‫به مدت چندین ماه اقدامات ویژه‌ای برای ‫کنترل برنامۀ خواب و غذای زیباترینه افراد ‫به عمل می‌آورده، سپس با بهره‌وری از آخرین ‫تکنیک‌های کنترل دما به دست شما می‌رسانیم!!
‫همچین چیزی هم داره؟
‫تقریباً هرچیزی رو می‌شه ‫اینترنتی خرید.
‫لازم نیست آدم وسط روز بره بیرون.
‫تو هم اگه چیزی لازم داری ‫می‌تونم با چیزومیزهای خودم سفارش بدم‌شون.
‫راستی خوب می‌شه اگه ‫برا سرد و گرم کردن خون
‫یخچال و مایکروویو داشته باشی.
‫«سوفی»...
‫خیلی داری لطف می‌کنی. ممنون.
‫همه‌ش برا اینه که ‫اگه تو محله قشقرق به پا کنی
‫یا به خاکستر تبدیل شی ‫برام دردسر می‌شه.
‫اوه، این طعم «آیدل معصوم» ‫به‌نظر خوش‌مزه میاد!
‫کاملاً کمبود خودآگاهی داره
‫چی؟! سفارش‌های که دیروز ثبت کردی ‫یه این زودی اومدن؟
‫واقعاً که کار آدم رو راحت می‌کنه.
‫عصر جدید، عصر خوبیه!
‫خوش به حالت!
‫الان که می‌بینم این‌قدر راحت می‌شه خرید کرد ‫دلم می‌خواد بیشتر و بیشتر خرید کنم!
‫دوست دارم تلویزیون بخرم ‫و یکی از اون‌ها که بهش می‌گن تلفن همراه.
‫شاید کار کردن با کامپیوتر رو هم یاد گرفتم.
‫سری قبل زیاد خوب پیش نرفت.
‫الی-چان قشنگ داره ‫خودش رو با زمونه وفق می‌ده.
‫اگه همین‌طور پیش بره ‫شاید واقعاً بتونه.
‫چیه؟
‫این برا هزینه‌ش کافیه ‫یا بیشتر لازمه؟
‫قبل اینکه بری سراغ کامپیوتر
‫سیستم پولی رو یاد بگیر.
‫«هیناتا» اومد.
‫سلام!
‫پس دوست سوفی ایشونن؟
‫آره، این الی-چانه.
‫اون هم مثل سوفی-چان خون‌آشامه.
‫من ناتسوکی هیناتام. ‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫من هم همین‌طور.
‫به‌نظر دختر سالم و خوش‌مزه‌ای میاد.
‫به دوست‌هام با همچین دیدی نگاه نکن.
‫بااجازه.
‫امشب می‌خوایم مهمونیِ ‫لباس خواب بگیریم.
‫تو هم میای الی-چان؟
‫تا دیروقت بیدار می‌مونیم ‫و فیلم می‌بینیم و صحبت می‌کنیم.
‫به‌نظر خوش می‌گذره.
‫فکر می‌کنم با هم دیگه ‫خوب جور شن.
‫الی-چان، آره؟
‫من عاشق بچه‌هام!
‫دختر خوب.
‫چقدر نازی تو.
‫تازه این‌قدر کوچیکی که می‌تونی ‫مثل خواهر کوچیک‌مون باشی!
‫به کی می‌گی بچه؟
‫من بیشتر از 450 سال سنمه!
‫وا... واقعاً؟! فکر می‌کردم ‫از سوفی جوون‌تر باشی.
‫چی گفتی؟
‫فکر کردی چون سینه‌هات بزرگ‌تره ‫هرچی دلت خواست می‌تونی بگی؟
‫خیلی خیره‌چشمی!
‫ت... تمومش کن!
‫چی‌کار کردی این‌قدر بزرگ شدن؟
‫من که نمی‌خواستم ‫این‌جوری بزرگ شن!
‫این چطوره، ها؟ این چی؟ ‫این چی؟ این چی؟
‫گریه‌ش انداخت.
‫مجبور نبودی گریه‌ش بندازی.
‫از هیناتا معذرت‌خواهی کن.
‫گریه نمی‌کنم.
‫جانم؟! اول اون بی‌ادبی کرد!
‫اما دلیلی نداشت ‫اون‌قدر عصبانی شی!
‫فقط بچه‌ها وقتی بچه صداشون می‌کنی ‫عصبانی می‌شن!
‫چی گفتی؟!
‫آروم باش، آروم باش.
‫هیناتا چطوره از الی-چان ‫معذرت‌خواهی کنی؟
‫اون نمی‌خواست بهت صدمه بزنه ‫پس هنوز می‌تونین با هم آشتی کنین.
‫اما...
‫من می‌رم خونه!
‫هیناتا-چان!
‫هیناتا-چان...
‫حالا هر چی.
‫هیناتا-چان...
‫واقعاً دلش می‌خواست ‫امشب رو باهامون باشه.
‫به من چه.
‫الی، تو که بچه نیستی.
‫گمونم چاره‌ای نیست.
‫نباید بذاریم یه دختر جوون ‫این موقع شب تو خیابون باشه.
‫می‌ریم دنبالش.
‫الی‌-چان!
‫زودباشین وگرنه خودم می‌رم.
‫باشه!
‫هیچ‌جا نیست.
‫عجیبه.
‫همیشه از این مسیر می‌ره خونه.
‫راستی الی-چان، ‫چرا اون‌قدر عصبانی شدی؟
‫به‌شخصه یه‌خورده جا خوردم.
‫وقتی آدم بودم
‫خیلی دلم می‌خواست بزرگ شم.
‫مادرم خیلی زیبا بود
‫و من هم فکر می‌کردم ‫یه روزی مثل اون می‌شم.
‫اما نشد که بشه.
‫الی-چان...
‫اینکه یه نفر قدبلند که سینه‌هاش درست‌و‌حسابین ‫باهام مثل بچه‌ها رفتار کنه
‫باعث شد از کوره در برم.
‫که این‌طور...
‫اگه فقط چهار سال دیگه آدم می‌موندم...
‫مطمئنم بدن خوبی می‌داشتم ‫و قدم هم بلندتر می‌بود.
‫من که فکر می‌کنم همین‌جوری که هستی ‫خیلی خوب و خوشگلی!
‫مثل عروسک می‌مونی!
‫ج... جدی؟
‫ممنون.
‫اما سلیقۀ عجیب‌غریبی داری.
‫عجیب‌غریب؟!
‫اون هیناتا نیست؟
‫راست می‌گی! هیناتائه!
‫اون گفت بیشتر از 450 سال سنشه.
‫چند صد سال بدنش مثل بچه‌ها بوده.
‫حتماً این موضوع ‫خیلی اذیتش می‌کنه.
‫فکر نکرده حرف زدم.
‫اما اون هم چیزهایی گفت ‫که من روشون حساسم.
‫فرم ناتسوکی مثل پسرهاست ‫اما سینه‌هاش حسابی بزرگن.
‫چون تو مدرسه مسخره‌ش کردن رو این قضیه حساسه
‫بهش نمیاد.
‫ساکت شین!
‫بهش گفتم بچه اما گمونم ‫خودم هم دست‌کمی ندارم.
‫غرورم اجازه نمی‌داد ‫معذرت‌خواهی کنم.
‫هیناتا-چان!
‫مراقب باش!
‫ها؟
‫ظاهراً به‌موقع گرفتمت.
‫زخمی نشدی؟
‫ا... الی...
‫خدا رو شکر!
‫چ... چرا گریه می‌کنی؟
‫هیناتا که حالش خوبه.
‫م... ممنونم.
‫اما چرا کمکم کردی؟
‫من حرف‌ بدی بهت زدم.
‫چون من آدم‌بزرگم.
‫اومدم به اشتباهم اعتراف کنم ‫و به‌خاطرش معذرت بخوام.
‫شرمنده بابت رفتارم.
‫برخوردم بزرگسالانه نبود.
‫تازه سینه‌های بزرگ داشتن خوبه.
‫چیزی نیست بخوای ‫بابتش خجالت بکشی.
‫ممکنه کوچیک باشی ‫اما خواهر بزرگ‌تر خیلی خوبی هستی.
‫اشتباه از من بود که ‫باهات مثل بچه‌ها رفتار کردم.
‫اگه فهمیدی دیگه اشکالی نداره.
‫اما بار آخرت باشه ‫بهم می‌گی کوچیک.
‫ببخشید! ببخشید!
‫یه بار ببخشید بگو ‫و کارت رو دوباره تکرار نکن!
‫پس با هم آشتی کردن؟
‫نمی‌دونم والا...
‫بعدش هرچهارتامون ‫مهمونی لباس خواب گرفتیم.
‫به‌نظر الی با بقیه خو گرفته
‫پس داشتن یه زندگی آروم ‫زیاد دور از انتظار نیست.
‫آب...
‫صدای چی بود؟
‫آه، تویی الی.
‫از گشنگی بیدار شدی؟
‫نه.
‫هیولا!
‫چه جسارت‌ها.
‫مالیدن خون روی صورت ‫برای پوست خیلی خوبه.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫چی شده؟
‫مردم عصر جدید ‫واقعاً بااستعدادن!
‫وایستاده هم می‌تونن بخوابن.
‫ظاهراً زندگیم قراره ‫پرسروصداتر از قبل باشه.
‫سوفی، اون یخچالی که سفارش دادم ‫هیچی رو سرد نمی‌کنه.
‫زدیش به برق؟
‫یعنی چی؟
‫ممنون سوفی!
‫اگه کمک دیگه‌ای لازم داشتم ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫خدایا...
‫بقیه وسایل‌هاش رو هم ‫داد من براش وصل کنم.
‫جدیداً هوا خیلی دیرتر تاریک می‌شه.
‫به این زودی اون موقع سال شده.
‫آه، اون همسایه‌م «موری-سان» نیست؟
‫بذارین کمک‌تون کنم.
‫آه، سوفی-چان. ممنون!
‫این‌قدر خسته شدم ‫که نمی‌تونم تکون بخورم.
‫که این‌طور.
‫نمی‌تونین حرکت کنین؟
‫بااجازه.
‫سوفی-چان، خیلی از چیزی که ‫نشون می‌دی قوی‌تری.
‫این برا خون‌آشام‌ها عادیه.
‫راستش دخترم می‌خواد ‫فردا نوه‌م رو بیاره پیشم.
‫برا همین گفتم برم خرید ‫و یه عالم غذاهای خوش‌مزه درست کنم
‫تا حسابی غافلگیر شن!
‫اما به خودم اومدم دیدم ‫کلی خرید کردم.
‫پس وقتی برا آدم‌ها غذا درست می‌کنی ‫خوش‌حال می‌شن؟
‫آره!
‫فردا می‌زنم به سیم آخر.
‫می‌خوام براشون ‫بیف استروگانف، گراتین،
‫روست بیف، پائیا، ‫ماهی سیم نمک‌سود شده
‫و اوهاگی و پای و تارت ‫و کرم باواروآ درست کنم.
‫می‌تونن همه‌ش رو بخورن؟
‫با این بافت مو خیلی ناز می‌شی!
‫من هم باید برا «آکاری» ‫یه چیزی درست کنم.
‫اون همیشه بهم کمک می‌کنه.
‫امروز خیلی تودل‌برو شدی. ‫واقعاً خوش‌حالم!
‫گفته بود فردا می‌خواد بره بیرون. ‫پس می‌تونم زودتر بیدار شم
‫و وقتی نیست...
‫نزدیک بود ها. ‫چیزی نمونده بود دوباره بخوابم.
‫پس من دیگه می‌رم!
‫باشه.
‫شرط می‌بندم وقتی بیاد خونه و غذاهایی که ‫درست کردم رو ببینه حسابی غافلگیر می‌شه.
‫چی شده آکاری؟
‫چیزی فراموش کردی؟
‫نه، ولی آخه تو همین یه امروز زود بیدار شدی. ‫پس شاید بهتر باشه سفرم رو لغو کنم.
‫از طرفی امروز آخرین روز ‫نمایشگاه عروسکه.
‫ولی از طرف دیگه دلم نمی‌خواد ‫ازت دور باشم!
‫زودباش برو دیگه
‫و زود هم برنگردی.
‫خیلی بی‌احساسی سوفی‌-چان!
‫خیلی‌خب.
‫هیناتا، ممنون که برا کمک اومدی.
‫گفتم حتماً خوش می‌گذره.
‫رو کمکت حساب می‌کنم.
‫اما راستش آشپزیم ‫زیاد تعریفی نداره.
‫پس نمی‌دونم چقدر بتونم ‫کمک‌دستت باشم.
‫تنها غذاهایی که تا حالا درست کردم ‫خورش کاری و چاهان بوده.
‫گفتم تو حتماً می‌دونی آکاری ‫چی دوست داره و چی دوست نداره.
‫اگه بهم بگی همین خودش کمک بزرگیه.
‫حتماً! هرچی دربارۀ آکاری خواستی ‫می‌تونی ازم بپرسی!
‫غذای موردعلاقه‌ش، اینکه سلیقه‌ش تو انتخابِ ‫وسایل چجوریه، سبک لباس پوشیدن موردعلاقه‌ش،
‫اینکه چجور لباس‌زیری می‌پوشه، ‫چجور جورابی دوست داره...
‫هرچی می‌خوای بپرس!
‫امیدوار کننده‌ست.
‫پس حتی دربارۀ لباس‌زیر ‫و جورابش هم می‌دونی، آره؟
‫خ... خب آخه چون هردو دختریم ‫وقتی برا زنگ ورزش لباس عوض می‌کنیم
‫همدیگه رو با لباس‌زیر می‌بینیم
‫و جوراب‌ها رو هم که ‫عادی می‌شه دید!
‫صحیح.
‫روش رو برگردوند!
‫اینترنتی یه مقدار ‫مواد اولیه خریدم.
‫عجب، ولی چندتاشون ‫واقعاً غیرمعمولن.
‫خیلی تو اینترنت تحقیق کردم.
‫واقعاً روش وقت گذاشتم.
‫چند موردشون حتی ‫خوردنی هم نیستن!
‫دوست عزیز، خاک خوردنی نیست.
‫خداوکیلی چی می‌خوای ‫بدی آکاری بخوره؟
‫شوکه شد
‫خیلی وقت پیش تو یه کتاب خوندم ‫خاک پر از مواد معدنیه.
‫آره، ولی حداقل مردم اینجا خاک نمی‌خورن.
‫این‌ها رو هم خریدی؟
‫می‌دونم آدم‌ها میخ نمی‌خورن.
‫همه می‌دونن.
‫پس چرا قاتی مواد اولیه‌ن؟
‫میخ‌ها برا سوپن!
‫با میخ می‌شه سوپ رو ‫غنی از آهن کرد
‫و مواد غذایی‌ای که اکثر افراد ‫کمبودش رو دارن فراهم کرد!
‫اون‌جوری که بوی آهن می‌گیره.
‫سوپی که بوی آهن می‌ده...
‫به‌نظر خوش‌مزه میاد.
‫البته فقط برا خون‌آشام‌ها.
‫که این‌طور.
‫پس چطوره بریم خرید؟
‫می‌شه چندتا از غذاهای ‫موردعلاقۀ آکاری رو انتخاب کنی؟
‫آره، اما برا تو مشکلی نیست؟
‫هنوز روزه ها.
‫موردی نیست.
‫برا اینکه تا سوپرمارکت محله برم ‫فقط یه آفتابگیر لازم دارم.
‫حالت خوب به‌نظر نمیاد.
‫نمی‌خواد به خودت فشار بیاری.
‫امروز هوا خیلی آفتابیه.
‫خو... خوبم.
‫اگه یه‌خورده تو سایه استراحت کنم ‫فکر کنم حالم سر جاش بیاد.
‫ن... نهایت زورم همین بود؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫فقط با یه توت؟
‫هرجور بود رسیدیم خونه.
‫حتماً هرروز مواد اولیه مختلف خریدن
‫و آماده کردن‌شون ‫برا آدم‌ها خیلی سخته.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫هرروز خون خوردن و خسته نشدن ازش ‫سخت‌تر نیست؟
‫گروه خونی A، گروه خونی B، ‫خون کم‌چرب...
‫خون با پلاکت بالا...
‫خون با طعم دارجیلینگ...
‫با طعم بورگاندی...
‫با طعم موکا
‫کیوِی...
‫آمریکایی...
‫ترکیب طب سنتی چینی...
‫این‌قدر طعم‌های مختلف دارم ‫که هیچ‌وقت ازشون خسته نمی‌شم.
‫اما همه‌شون مثل همه‌ن.
‫دایفوکوی ‫توت‌فرنگی
‫این چیه؟
‫دایفوکوی توت‌فرنگی!
‫از وقتی یادمه ‫آکاری عاشق‌شون بوده.
‫واقعاً؟
‫که یعنی اگه این دایفوکو‌های ‫توت‌فرنگی رو که آکاری دوست داره
‫با اونیگیری که همۀ آدم‌ها ‫عاشقن قاتی کنیم
‫لذیذترین غذای موجود رو خواهیم داشت!
‫نکنی!
‫اما به‌نظر آدم‌ها ترکیب نون ‫با یاکی‌سوبا و کروکت خوبه.
‫پس چرا گذاشتن دایفوکوی توت‌فرنگی ‫تو اونیگیری خوب نیست؟
‫نمی‌تونم توضیحش بدم. ‫فقط می‌دونم کار اشتباهیه!
‫که این‌طور.
‫خب، این رو درست کردم.
‫سوفی، این غذا نیست.
‫پس قابل خوردن نشده، ها؟
‫آشپزی از چیزی که ‫فکر می‌کردم سخت‌تره.
‫اصلاً چی‌ می‌خوای درست کنی؟
‫برنامه‌ت چیه؟
‫تو فکرم بود یه چیز باشه که ‫هم سالم باشه، هم خوش‌مزه
‫و هم غیرمعمول.
‫این این‌قدر مبهمه که آدم ‫حتی تصورش هم نمی‌تونه بکنه.
‫ولی با این وجود خوب انتظاراتت بالاست.
‫غذای خاص درست کردن ‫خیلی هم خوبه.
‫ولی بهتره تازه‌کارها ‫از رو دستور پخت عمل کنن.
‫دستور پخت‌های خوش‌مزه
‫که این‌طور.
‫خیلی خوبه که مواد لازم ‫و مقدار دقیق‌شون رو هم داره.
‫نمک...
‫«کم»؟
‫«به مقدار لازم»؟
‫«پوست گرفتن»؟
‫«له شده»؟
‫«به مقدار لازم» چند گرمه؟
‫«پوست گرفتن» یعنی چی؟
‫دقیقاً منظورش از «له شده» ‫و «جوشاندن تا زمانی که نرم بشه» چیه؟
‫مثل اینکه دوباره نشد که بشه.
‫زیاد به خودت سخت نگیر!
‫غذای ما آدم‌ها با شماها فرق داره ‫و تو هم زیاد پیش نمیاد که بخوای آشپزی کنی.
‫راستی اون روز تونسته بودی ‫اونیگیری درست کنی، یادته؟
‫آره.
‫پختن برنج تو پلوپز ‫و بعد شکل دادن
‫و چیدنش تو ظرف رو ‫می‌تونم انجام بدم.
‫پس چطوره از همین ‫چیزهای که بلدی استفاده کنی
‫و شکل‌ها متفاوتش رو درست کنی؟
‫چیزهایی که بلدم؟
‫آره!
‫برنج ژاپنی
‫برنج غربی
‫اونیگیری
‫برنج و نوری
‫برنج و تخم‌مرغ
‫فرنی برنج
‫میزی پر شده از برنج سفید
‫گمونم جواب نده.
‫آره.
‫من فقط می‌خواستم براش یه غذای ‫خاص درست کنم تا خوش‌حالش کنم.
‫فکرش هم نمی‌کردم ‫آشپزی این‌قدر سخت باشه.
‫فقط کافیه یه غذای ساده درست کنی ‫و زیاد به خودت فشار نیاری.
‫اما...
‫اشکالی نداره.
‫لازم نیست غذای شیک‌وپیکی باشه.
‫همین که بدونه به فکرش بودی ‫برا خوش‌حال کردنش کافیه.
‫خیلی خوش‌مزه‌ست!
‫ممنون سوفی-چان!
‫راست می‌گی.
‫هروقت خواستی می‌تونم غذاهایی ‫که خودم بلدم رو بهت یاد بدم.
‫پس زحمتش رو می‌کشی؟
‫می‌خوام سوپ و دسر هم درست کنم.
‫انتخاب‌هات خورش کاری و چاهانن.
‫برای خورش کاری کافیه ‫مواد اولیه رو خورد کنی و آ‌ب‌پزشون کنی.
‫تا اونجا پرت شد؟
‫ب... بگذریم، سیب‌زمینی‌ها ‫و هویچ‌ها آماده‌ن.
‫بعد می‌رسیم به پیاز‌ها.
‫چرا دارم گریه می‌کنم؟
‫یعنی می‌تونه از پسش بربیاد؟ ‫کم‌کم دارم نگران می‌شم.
‫خیلی‌خب، همه‌چی رو ریختیم تو قابلمه. ‫الان فقط باید...
‫چطوره چندتا دایفوکوی توت‌فرنگی ‫به‌عنوان ترکیب سری بهش اضافه کنم؟
‫دایفوکوی ‫توت‌فرنگی
‫از این فکرهای خلاقانه نکن!
‫دایفوکوی ‫توت‌فرنگی
‫آخرین مرحله اینه.
‫بوی سیر می‌ده!
‫هی، اون رو سمت من نگیر!
‫سیر
‫آره، الان که دقت می‌کنم ‫سیر تو لیست مواد اولیه‌ش هست.
‫اما غذامون بدون این، کاری نمی‌شه.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫زیرش رو کم می‌کنیم...
‫الان دیگه مشکلی نیست.
‫بیا ادامه بدیم.
‫اون لباسی نیست که آدم ‫برا کاری درست کردن بپوشه!
‫خیلی‌خب. روو رو هم اضاف کردیم.
‫الان کاری می‌شه؟
‫هنوز نه.
‫هنوز تازه مواد رو ریختیم.
‫الان چی؟
‫هنوز نه.
‫الان؟
‫نه، هنوز نه.
‫چرا این‌قدر طول می‌کشه؟
‫مگه روو رو برا اینکه ‫زودتر آماده شه نریختیم؟
‫می‌شه ده دقیقه صبر کنی؟!
‫دقیقه
‫ثانیه
‫شروع ‫توقف
‫خب، آماده شد!
‫حالا بریزش روی برنج.
‫الان دیگه بالاخره...
‫بفرما!
‫آماده شد!
‫اما... ظاهرش خیلی عادیه.
‫خدا رو شکر کن که ‫ظاهرش عادیه.
‫این‌قدر ایراد نگیر.
‫من اومدم!
‫اوه، بوی خوبی میاد!
‫خوش اومدی.
‫آکاری غذا درست کردم.
‫اوه، چقدر عالیه!
‫سوفی-چان این رو برا من درست کرده.
‫خیلی خوش‌حالم!
‫تا آخر عمر نگه‌ش می‌دارم!
‫نمی‌خواد! فقط تا سرد نشده بخور!
‫چ... چطوره؟
‫خوش‌مزه‌ست!
‫ج... جدی؟
‫اگه نمی‌شه خوردش ‫نمی‌خواد به خودت فشار بیاری.
‫اصلاً! خیلی هم خوش‌مزه‌ست!
‫واقعاً؟
‫خوش‌حالم می‌شنوم.
‫چرا اون‌قدر دور وایستادی؟
‫نکنه خجالت می‌کشی؟
‫نه، راستش...
‫هی سوفی، اون مایکروویوه ‫داره جرقه می‌زنه و...
‫بوی سیر میاد!
‫قسمت 6
‫مصاحبه با خون‌آشام